Neurologopedia
Zanim pojawią się wyczekiwane przez rodziców słowa “mama” i “tata” Maluch powinien najpierw nabyć wiele innych umiejętności, niezbędnych do późniejszej komunikacji. Podstawą diagnozy logopedycznej/neurologopedycznej jest ocena funkcji prymarnych (podstawowych), do których należą: przyjmowanie pokarmów (z piersi/przez butelkę, rozszerzanie diety), oddychanie oraz połykanie. Niewątpliwie istotnym aspektem oceny każdego dziecka pojawiającego się w gabinecie logopedycznym jest także analiza rozwoju mowy czynnej oraz jej rozumienia. Umiejętności te warunkowane są tzw. bazowymi umiejętnościami komunikacyjnymi (m. in. nawiązywanie oraz utrzymywanie kontaktu wzrokowego, używanie gestu wskazywania, reakcja na dźwięki, różnicowanie/lokalizacja dźwięków). Nieprawidłowa realizacja głosek (wady wymowy) stanowi konsekwencję zaburzeń funkcji prymarnych. Zabawa jest podstawową formą aktywności dzieci, dlatego często wykorzystywana jest w terapii logopedycznej. Celem zajęć jest wspieranie szeroko pojętej komunikacji – werbalnej/ niewerbalnej, poprawia jakości przyjmowania pokarmów (karmienie piersią/przez butelkę, próba jedzenia doustnego osób karmionych przez sondę/PEG), korekta nieprawidłowo realizowanych głosek czy wsparcie dla leczenia ortodontycznego. Poprawa funkcji biologicznych (oddychanie, połykanie, przyjmowanie pokarmu), możliwość komunikacji z otoczeniem umożliwia poprawę jakości życia oraz pełnienie ról społecznych.
